تبليغاتX
دیگه وقت رفتنه

دیگه وقت رفتنه

روزایی که میره!!! میره ... میره ... می...............

کمی با من مدارا کن کمی با من مدارا کن
که خود را با تو بشناسم من گم را تو پيدا کن

تو را از شب جدا کردم تو را از قصه آوردم
نمی شد با تو بد باشم نمی شد از تو برگردم

نه از برگم نه از جنگل نه از باران نه از شبنم
نه آن تعميدی رودم نه آن مريم ترين مريم

منم همسقف ديروزی که عطر خانگی دارد
که دستان تو را بايد به شام سفره بسپارد

+نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت19:9توسط قلب شکسته (عابر) | |


به انتظار تو

بر درگاه كوه می گريم ،

در آستانه ی دريا و علف.

به جستجوی تو

در معبر بادها می گريم ،

در چار راه فصول

در چارچوب شكسته ی پنجره ای

                                       كه آسمان ابر آلوده را

قابی كهنه می گيرم.

.......

به انتظار تصوير تو

اين دفتر خالی

                تا چند

                تا چند

ورق خواهد خورد؟

 

جريان باد را پذيرفتن

و عشق را

كه خواهر مرگ است.

و جاودانگی

رازش را

با تو در ميان نهاد.

پس به هيأت گنجی در آمدی:

بايسته و آز انگيز

                     گنجی از آن دست

كه تملك خاك را و ياد ياران را

                                    ازين سان

                                               دلپذير كرده است!

 

نامت سپيده دمی است كه بر پيشانی اسمان می گذرد

- متبرك باد نام تو!

و ما همچنان

دوره می كنيم

شب و روز را

هنوز را...

عابر رفت ... خدا نگهدار

+نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت19:3توسط قلب شکسته (عابر) | |